Z wielką dumą i radością czyni się wiadomym, że nasi południowi sąsiedzi również mogą się cieszyć lekturą “Nocarza”. Oto zapowiedź, w stanie oryginalnym:

Upíři koexistují s lidmi po tisíciletí. Jejich vztahy jsou, jak je obvyklé mezi dravcem a kořistí, převážně nepřátelské. Část upírů ale usiluje o změnu, přestali napadat lidi, pijí výhradně umělou krev, dokonce se rozhodli bránit lidstvo před divokými upíry – renegáty. Složili přísahu věrnosti státu a vstoupili do tajných služeb, kde uplatňují své výjimečné schopnosti. „Dobrovolníky“ hledají mezi lidmi, kteří se po iniciaci upířím lordem stávají nepozemsky rychlými a drsnými válečníky. Mezi válčícími stranami se ocitl pracovník rozvědky Jiří Arlecki, který nelítostně bojuje proti renegátům. Postupně ale zjišťuje, že mezi černou a bílou je mnoho odstínů šedi…

„Salve, Domine!“ pomyslel si. Zachvěl se, když si uvědomil další fakt. To nebyla jeho myšlenka. Také pocházela zvenčí, z cizích myslí, stejně jako předchozí zvuk. „Salvete, fratres!“ zaduněl mu v hlavě silný hlas. Potom najednou všechno utichlo. A najednou, zasažen náhlým impulzem, se otočil ke dveřím. Vzrušením mu podklesly nohy. Přítomnost. To, co pocítil, nedokázal popsat nijak jinak. Velká, pronikavá přítomnost. Ve dveřích se objevila vysoká postava v černém plášti. „Stůj, kdo je?“ zvolal Jura a studený pot mu orosil čelo. Vyzvaný neodpověděl, jen popošel několik kroků. „Stůj, nebo střelím!“ vychroptěl tiše. Jako v transu spojil roztřesený kroužek zaměřovače s pomalu se blížící postavou. Vystřelil dvakrát. Rychle. Ráz, dva. Halou zahřmělo. Hluk se odrazil od stěn. Vnikl do uší. Čas poháněný adrenalinem zrychlil. Postava se k němu dál blížila, napadlo ho tedy, že minul, a třesoucí se rukou přepnul empépětku na dávku. Vpálil do nepřítele sérii střel, až mu zpětný ráz málem vyrval zbraň z ruky a kulky začaly drásat strop. Muž pořád šel pomalými, nonšalantními kroky. Jura do něj pustil další dávku. Bezvýsledně. Vystřelil tedy ještě jednou a ještě… Kulky rozbíjely květináče, stěny i okna, až létalo krupobití úlomků. Muž pořád šel pomalými, nonšalantními kroky. Parabellum devět milimetrů na něho neudělalo nejmenší dojem… Neminulo ho snad širokým obloukem? Zbraň tiše cvakla, zásobník měl třicet nábojů. Munice došla. Nepřítel stál krok před ním. Nedotčený.

W dziale “Galeria -> Nadesłane” pojawiły się pierwsze zdjęcia przysłane przez czytelników “Nocarza”

Zapraszamy serdecznie do nadsyłania własnych zdjęć fanowskich. Najciekawsze z nich z pewnością zostaną opublikowane.

Przy okazji – znów działają kanały RSS

Łukasz Orbitowski dotrzymał słowa i napisał dla "Przekroju" recenzję z "Renegata". Cieszymy się, bo zostać zrecenzowanym w kulturalnym czasopiśmie o takich tradycjach, było nie było jest zaszczytem.

Poniżej to, co znaleźliśmy u źródła, czyli w "Przekroju":

Powieść Magdaleny Kozak to karkołomne połączenie horroru i powieści sensacyjnej

 

Cień wampira  w „Renegacie” uwolnił się od klątwy, która zżerała hrabiego Drakulę, i zamiast cierpienia wywołanego długowieczną samotnością odczuwa jedynie nudę. Mamy tu zhierarchizowaną społeczność, sztuczną krew, złe i gorsze wampiry, a główny bohater Vesper jest zmuszony stanąć po stronie, której nienawidzi. Podobne wątki rozegrano w trylogii filmowej „Blade”. Magda Kozak przenosi akcję do Polski i imponuje rozeznaniem w zakresie rodzimych służb specjalnych. Jej styl jest prosty i szybki jak seria z półautomatu.

„Renegat” nie jest arcydziełem polskiej fantastyki, przynależy jednak do jej lepszej części. Magdzie Kozak w najbliższej pięciolatce wróżę podróż na szczyty list bestsellerów: autorka strzela, skacze na spadochronie, uprawia sztuki walki, a pisze jak skrzyżowanie Mastertona z MacLeanem. „Renegat” to druga część planowanej trylogii. Moja wiara w sukces Magdaleny Kozak idzie zaś w parze z nadzieją, że autorka nie zapatrzy się w kolegów po piórze i ukończywszy cykl wampiryczny, zwróci się ku nowym tematom. Chorobą fantastyki są bowiem tasiemce ciągnięte w nieskończoność, a porządny wampir, jak Vesper, na taką przykrość nie zasłużył.

 

Łukasz Orbitowski

Jak zapewne zauważyliście zmienił się layout strony. Ma to na celu stworzenie mechanizmu do łatwych i szybkich aktualizacji strony.

Po prawej stronie możecie obejrzeć, jak wyglądał stary Nocarz ;-) oraz jak będą mniej więcej wyglądać czcionki menu (ale to dopiero jak już się skrystalizują wszystkie działy).

W najbliższym czasie z pewnością lay będzie poprawiany, zgodnie z życzeniami Madzika, jednak gdybyście mieli jakichkolwiek uwagi proszę o kontakt na maila, a jeszcze lepiej na gg: 129113.

Jak zdążyliśmy się dowiedzieć z bardzo tajnego łamanego przez poufne źródła, Łukasz Orbitowski pochwalił się, że napisał do Przekroju. Podobno napisał nawet pozytywnie. O czym pisze, tego niestety nie zdążyliśmy ustalić, ale będziemy informować w miarę napływania nowych faktów.

A tutaj źródło

Serdecznie przepraszam, ale inaczej się nie da. Zanim strona będzie gotowa, minie dzień, więc proszę o cierpliwość. Na razie zapraszam na forum